اوقاتِ بی وقت

خلاصه: پنگوئن‌ها که حالا خود را انسان می‌پندارند، به مرور به تکامل می‌رسند ، لباس می‌پوشند و ... و در ادامه شروع به ساختنِ شهر، ایجادِ سلسله‌های پادشاهی و مهم‌تر از همه، تعریفِ «مالکیت» می‌کنند. آن‌ها از زمین، از حقوق و از مرزها دفاع می‌کنند.

نکات تحلیلی:

«با پیشروی در فصل‌های میانی، شاهدِ آن هستیم که چگونه "رذیله‌یِ حرص" جایگزینِ "غریزه‌یِ بقا" می‌شود. آنچه برای من در این بخش خیره‌کننده بود، دقتِ فرانس در نشان دادنِ چگونگیِ تبدیل شدنِ یک موجودِ ساده به یک "صاحب" بود.

 او نشان می‌دهد که مالکیت، تنها یک قراردادِ اقتصادی نیست، بلکه یک ابزارِ سرکوب است. پنگوئن‌ها با اختراعِ مفهومِ "این مالِ من است"، مفهومِ "دیگری" و "دشمن" را هم خلق کردند.

 این بخش، کالبدشکافیِ دقیقِ ریشه‌هایِ استثمار است.»