اوقاتِ بی وقت

و مگر نه آنكه از پسر آدم، عهدی ازلی ستانده‌اند كه حسین را از سر خویش بیشتر دوست داشته باشد؟

و مگر نه آنكه خانه‌ تن راه فرسودگی می‌پیماید تا خانه‌ روح آباد شود؟

و مگر این عاشق بی‌قرار را بر این سفینه سرگردان آسمانی، كه كره‌ زمین باشد، برای ماندن در اصطبل خواب و خور آفریده‌اند؟

و مگر از درون این خاك اگر نردبانی به آسمان نباشد، جز كرمهایی فربه و تن‌پرور برمی‌آید؟

پس اگر مقصد را نه اینجا، در زیر این سقفهای دلتنگ و در پس این پنجره‌های كوچك كه به كوچه‌هایی بن‌بست باز می‌شوند نمی‌توان جست، بهتر آنكه پرنده‌ روح دل در قفس نبندد.

پس اگر مقصد پرواز است، قفس ویران بهتر. پرستویی كه مقصد را در كوچ می‌بیند، از ویرانی لانه‌اش نمی‌هراسد.

«شهید آوینی»

هیچ راهی برای آن‌که از آینده باخبر شویم و بدانیم که چه در انتظار ماست وجود ندارد. 

پس ای نفس، بر خدا توکل کن و صبر داشته باش!

 همه چیز از جانب اوست که می‌رسد و این‌چنین، هر چه باشد، نعمت است.

دزدی بوسه عجب دزدی پر عاقبتی است

که اگر باز ستاند دو چندان می شود.

زندگی، رقصِ کوتاهِ نوری‌ست در پهنه‌ی بی‌کرانِ آسمان.

 هر طلوع، آغازی‌ست برای پرواز و هر تپشِ قلب، فرصتی برای دیدنِ آبیِ بی‌پایان.

 ما در این میان، چون ستارگانی کوچک، برای لحظه‌ای می‌درخشیم و خاموش می‌شویم.

مرگ، اما، پایانِ این درخشش نیست؛ بلکه بازگشتی‌ست به سکوتِ عمیقِ همان آسمان.

 آن‌گاه که روشناییِ روز محو می‌شود و سایه‌ها در هم می‌آمیزند، گویی جهان برای لحظه‌ای نفسش را حبس می‌کند.

 در آن دمِ آخر، در آن سکوتِ مطلق، دیگر نه امیدی به طلوعی دیگر است و نه هراسی از تاریکی. همه‌چیز به اصلِ خود بازمی‌گردد و چنانکه هوشنگ ابتهاج سرود، «و شب از شب پر شد».

و این شب، نه تاریکیِ محض، که آغوشِ ابدیِ آسمانی‌ست که روزی در آن زاده شدیم.

الان وضعیت جوری شده که سطح توقعات خیلی ساده و کم شده ، مثلاً همین حد که تعداد بمب باران امروز کم بود ، یا حاشیه شهر بود ؟! چقدر من حال خوبه!

یا اینکه از سرعت لود شدن اینستاگرام به سرعت لود شدن ایتا خیلی خوبه شده رسیدیم !

یا اینکه امروز فلان جا رو زدن  ، باز هم خدا رو شکر که کشته انسانی نداشتیم رسیدیم...

فی الواقع ارزش های ذهنی دچار تغییر شده و این هم از خاصیت های وضعیت های جنگی است.

دلیل این حال و احوال سینوسی که گاهی عالی و گاهی افتضاح است را نمی دانم. شاید از عوارض جنگ زدگی باشد !

شاید.

زندگی بدون سکس، غذای لذیذ، چای، قهوه و سیگار معنایی ندارد! 

لذت های دنیوی انسان را عارف می کند ، به خدا نزدیک می کند و انسان را برای اندیشیدن در فلسفه خلقت وادار می سازد.

شاید کسی اِن قُلت بیاورد و بگوید با اینها به جسم خویش آسیب می رسانی !

در جوابش باید گفت ، همه ما روزی خواهیم مرد ، چه با جسم سالم چه با جسم ناسالم. از لذت های دنیوی استفاده کنید ، شاید آن دنیا از عدم لذت ها دچار خسران و حسرت شویم. خداوند بی جهت لذت ها را در دنیا و لذت جویی را در وجود انسان خلق نکرده است

وسط این همه بهم ریختگی ، فضای سمی و بهم ریخته اینجا هم قوز بالا قوز شده به نحوی که فضای پیام خصوصی رو باید خودت ایجاد کنی قسمت گفتمان و گفتمان من و سپس اون کد جاوا اسکریپت رو توی قسمت کد های جاوا اسکریپت ، کپی کنید تا اون بخش برات فعال بشه ، شدیداً روی مخ می باشد. دوستان خیلی زیر پوستی بهتون تقلب رسوندن که چطور اون بخش رو فعال کنید.

برای من تمرکز روحی و ذهنی برای نوشتن خیلی مهمه، معمولا اگر محیا باشه میتونم جریان سیال ذهنی رو شکل بدم و بنویسم و ...

اما از ابتدا شروع جنگ همه چیز بهم ریخته است، ذهن و روحم زخمی است و ...

عجب روزگار و احوال تخمی تخیلی داریم ! هیچ چیزی جای خودش نیست ، همه چیز بهم ریخته است.

جنگ هیچ وقت خوب نبوده و نیست. اما شرایط طوری فراهم شده است که همین حادثه بد و ناپسند هم به یک انتخاب بی گزینه تبدیل شده است و چاره ای جز جنگ برای وطن مان ایران باقی نمانده است.

پاینده باد ایران