ذوقِ کم سو !
· 1 مرداد · خواندن 1 دقیقه رسیدن به سطح تجربه الماس در بلاگیکس و ملحق شدن به باشگاه الماسی های بلاگیکس 😉 برای من فقط یک نشان نیست؛ یک یادآوریست که آدم، حتی وقتی سنوسالی ازش گذشته، هنوز میتواند برای چیزهای کوچک و بزرگ زندگی ذوق داشته باشد.
این ذوق، نشانهی زندهبودن است، نه بچهبودن.
خواستم این شادی را ثبت کنم، اما دیدم قبلش باید یک گلایه را هم از دل بیرون بریزم.
اینکه بعضیها میآیند و ناشناس پیام میگذارند که:
«تو همهی وبلاگت هوش مصنوعی است!»
ای نا عزیز من، من نه ندید بدیدم، نه تازه از راه رسیدهام. و نه کمبود محبت دارم و نه کمبود نوشتن ! خدارو شکر به اندازه کافی نوشتن توی زندگی من برجسته است، (شغل من نوشتن است) بعد اوقات فراغت در بی وقتی های زندگی ام رو میام اینجا ، و یه چیزایی می نویسم !
تو دوست نداری، نخون !
حالا تویی که مثل مگس یک جمله را هی وز وز میکنی در گوش من، دقیقاً چه چیزی را میخواهی ثابت کنی؟
🥴
ای بابا…
خواستم شادی کنم، شد غر زدن و گله کردن.
اما بگذریم.
در نهایت، از بودن در کنار شما، در این دهکده کوچک بلاگیکس، و از اینکه هنوز میتوانم در این مسیر فرسایشی اما شیرین، قدم بردارم، خوشحالم.
عزتتان افزون.